कोरियामा पक्राउपछिको ४८ घण्टा र पहिलो सोधपुछले प्रायः पूरै मुद्दाको दिशा तय गर्छ।
अनुसन्धानकर्ताले फोन र सामान जफत गर्छन्, र प्रायः पिसाब र कपालको नमुना लिन्छन्।
शंकास्पदका रूपमा सेवन, लागूऔषधको स्रोत र संलग्न व्यक्तिबारे सोधपुछ हुन्छ।
पक्राउ परेको ४८ घण्टाभित्र हिरासत वारेन्ट माग्नुपर्छ, र न्यायाधीशले सुनुवाइपछि छिट्टै निर्णय गर्छन्।
सरकारी वकिलले अभियोग स्थगन (कहिलेकाहीँ उपचारको सर्तमा), संक्षिप्त जरिवाना वा मुद्दा दायरमध्ये निर्णय गर्छन्।
अदालतले सजाय तोक्छ, र उपचार, शिक्षा आदेश तथा जफत थप्न सक्छ।
कोरियाली भाषा राम्रोसँग नबुझ्नुहुन्छ भने प्रहरी, सरकारी वकिलको सोधपुछ र अदालतमा दोभाषे माग्न सक्नुहुन्छ। पूरा नबुझेको बयानमा हस्ताक्षर नगर्नुहोस्।
पक्राउ पर्दा प्रहरीलाई आफ्नो दूतावास वा वाणिज्य दूतावासलाई खबर गर्न भन्न सक्नुहुन्छ। दूतावासले परिवारसँग सम्पर्कमा मद्दत गर्न सक्छ, तर वकिलको काम गर्न सक्दैन।
लागूऔषध मुद्दाले बसोबास अनुमतिमा असर गर्न सक्छ। नतिजा अनुसार देश निकाला, प्रवेश प्रतिबन्ध वा भिसा नवीकरण अस्वीकार हुन सक्छ, त्यसैले प्रतिरक्षा र अध्यागमन स्थिति सँगै योजना बनाउनुपर्छ।
अनुसन्धान चलिरहँदा कोरिया छाड्न रोक लगाउन सकिन्छ। घर फर्कने योजना, रोजगार सम्झौता वा भिसा सकिने मिति वकिललाई छिट्टै बताउनुहोस्।
विदेशीलाई भाग्न सक्ने ठानिने भएकाले हिरासतको वारेन्ट माग्ने सम्भावना बढी हुन्छ। कोरियामा बसोबास, काम र परिवारको प्रमाण धेरै महत्त्वपूर्ण हुन्छ।
कोरियामा लागूऔषध मुद्दाको प्रतिरक्षा